Zbudowanie i utrzymanie satysfakcjonującej więzi seksualnej jest ważne dla większości osób będących w związkach. Dotyk fizyczny pobudza i koi, przyczyniając się do  wytworzenia silnej więzi emocjonalnej między partnerami. Bezpieczne przywiązanie między partnerami sprzyja kreatywności i podejmowaniu ryzyka - również w sferze seksualnej. Psychoterapia par skoncentrowana na emocjach (EFT) pozwala partnerom stawać się dostępnymi, zaangażowanymi i uwrażliwionymi na siebie nawzajem. Dzięki temu seks w związku staje się bezpieczną przygodą i przyczynia się zacieśniania więzi i satysfakcji ze związku.

Psychoterapia to proces, który trwa, ma różne etapy. Ostatnim z nich jest … kończenie. Po czy poznać, że to dobry moment na zakończenie własnej psychoterapii? Kiedy kończyć terapię, a kiedy lepiej z tą decyzją się wstrzymać?

Przeszłość jest ważnym, budzącym wiele emocji aspektem pracy psychoterapeutycznej. Wiele osób obawia się wracania do niej, wiele zdaje się żyć zadawnionymi urazami i minionymi wydarzeniami. Praktyka pokazuje, że zajmowanie się przeszłością w psychoterapii ma często sens,  jednak to klient decyduje, czy i na jakich zasadach chce do niej powracać.

Smutek, przygnębienie, poczucie pustki i straty – te odczucia towarzyszą nam w różnych momentach życia. Dla procesu terapeutycznego ważne jest rozróżnienie czy depresyjny nastrój klienta to objaw depresji melancholicznej, depresji reaktywnej czy też przeżywanej żałoby.

Psychoterapia staje się coraz bardziej powszechna i dostępna. Wpływ na decyzję o terapii może mieć sposób jej prowadzenia – czyli między innymi podejście terapeutyczne. Rozeznanie się samodzielnie w różnicach pomiędzy poszczególnymi nurtami nie jest jednak łatwe. Przybliżamy więc jedno z podejść, z którego korzystamy w naszym ośrodku: podejście humanistyczno-doświadczeniowe.

Zaburzenia lękowe to jedne z najczęściej występujących zaburzeń psychicznych. Lęk społeczny, czy fobia społeczna to jedno z takich zaburzeń. W tym artykule przyglądamy się mu z perspektywy terapii skoncentrowanej na emocjach Leslie Greenberga (Emotion-focused Therapy). Przyglądamy się źródłom lęku społecznego, emocjom i trudnościom, które mu towarzyszą oraz roli terapii w radzeniu sobie z nim.

Niektórzy sądzą, że psychoterapia to czary – nie wiadomo jak, od „zwykłej rozmowy”, człowiek zmienia siebie i swoje życie. Jeśli to rzeczywiście czary, to ważnym (a może najważniejszym) zaklęciem, które je umożliwia, jest empatia.

Te trzy litery oznaczają dorosłe dziecko alkoholika. Czasem, jako podobną grupę określa się DDD, czyli dorosłe dzieci z rodzin dysfunkcyjnych. W obu tych przypadkach chodzi o nazwanie środowiska wychowania, które w negatywny sposób wpłynęło na funkcjonowanie w dorosłości.

Terapia psychodynamiczna przywodzi na myśl skojarzenia rodem z filmów i literatury: kozetka, milczący terapeuta i rozmowy wyłącznie o dzieciństwie. Tymczasem od czasów Freuda zarówno teorie psychoanalityczne jak i terapie odwołujące się do nich znacząco się zmieniły i rozwinęły, a współczesne terapie psychodynamiczne są skutecznym sposobem radzenia sobie z calym spektrum problemów emocjonalnych.

Poczucie własnej wartości odzwierciedla najbardziej podstawowy stosunek osoby do samej siebie. Pokazuje, czy ogólnie myślimy o sobie, że jesteśmy „w porządku”. Źródeł naszego poczucia własnej wartości szukać można w naszej historii, między innymi w naszym dzieciństwie.

Kilkudziesięcioletnią popularność słowa “asertywność” zawdzięczamy psychologom, coachom, nauczycielom, a także szefom i działom HR. Któż nie słyszał, że jest za bardzo lub zbyt mało asertywny, że powinien nad asertywnością pracować, pójść na szkolenie, czy kupić sobie poradnik? Wokół asertywności narosło wiele nieporozumień. Czym więc jest i z czym najczęściej kojarzona jest asertywność?

Psychologowie rozróżniają zdrowy oraz niezdrowy perfekcjonizm. Odpowiedź na pytanie, czy nasz perfekcjonizm jest naszym przyjacielem, czy wrogiem jest indywidualna. Wskazówek pomocnych w odpowiedzi dostarczą nasze myśli, emocje oraz reakcje naszego ciała.

Występujące od czasu do czasu uczucie niepokoju, lęku nie jest niczym szczególnym. Zwykle jest po prostu adekwatną odpowiedzią organizmu na stresujące sytuacje, które cechują się pewną dozą nieprzewidywalności. Jednak silny, uporczywy lęk oraz zamartwianie się, przewidywanie najgorszych scenariuszy, czy problemy z podejmowaniem decyzji z obawy przed błędem mogą świadczyć o występowaniu u danej osoby zespołu lęku uogólnionego. Szczególnie jeśli wymienione objawy są trudne do skontrolowania i znacząco utrudniają codzienne życie. Zespołowi lęku uogólnionego mogą towarzyszyć objawy fizyczne takie jak napięcie mięśni, zmęczenie, problemy ze snem oraz drażliwość czy problemy żołądkowe.

Osoby, które zgłaszają się do psychoterapeuty, często przychodzą, ponieważ chcą się zmienić: lepiej funkcjonować, nie cierpieć, zbudować solidne związki. Czasem wręcz chciałyby zmienić się w kogoś innego, lepszego, bardziej akceptowanego przez innych i przez samych siebie. Wyobrażają sobie przyszłość jako tę, która ma być tylko lepsza. Jednak zarówno podczas terapii, jak i w codziennym życiu, gdy zmiana staje się realna – wycofują się, czasami nawet zdają się aktywnie przeszkadzać w osiągnięciu tego, na czym im zależało. Strach przed zmianą staje się silniejszy niż jej pragnienie.