Potrzeba bliskości, miłości, akceptacji, bycia ważnym, docenionym - to naturalne i uniwersalne ludzkie potrzeby w relacjach partnerskich i nie tylko. To skarby, w poszukiwaniu których wiele osób wyrusza w podróż, choć czasem już zupełnie zapomnieli, jaki jest cel ich drogi. Paradoksalnie znalezienie ich wymaga odkrywania i ujawniania swojej własnej wrażliwości i kruchości w relacji z drugim człowiekiem. Nic dziwnego, że na drodze do odkrycia pojawiają zwykle liczne zakłócenia.

„Bezpieczne przywiązanie” to ważny składnik indywidualnej odporności psychicznej, swoista szczepionka przeciw wielu problemom psychicznym. Czym jest bezpieczne przywiązanie, co się dzieje gdy go zabraknie i na w jaki sposób może pomóc psychoterapia osobom, których styl przywiązania nie jest bezpieczny? Odpowiadamy w artykule.

Pary, które zgłaszają się na psychoterapię pojawiają się w gabinecie psychoterapeuty w różnych momentach swojego związku. Czasem są na początku wspólnej drogi, częściej po jakimś czasie, gdy poczują, że przestali się rozumieć i ranią się nawzajem. Zdarza się też, że decyzję o psychoterapii partnerzy podejmują w momencie ostrego kryzysu, np. po odkryciu zdrady lub wówczas, gdy jedna z osób w związku lub obie podjęły decyzję o rozstaniu. Czy w tym ostatnim przypadku psychoterapia ma sens?

Pierwsze spotkania w trakcie psychoterapii par służą m.in. nawiązaniu pozytywnej relacji pomiędzy psychoterapeutą a partnerami zgłaszajacymi się po pomoc. Ową specyficzną relację nazywamy przymierzem terapeutycznym. Jego siła jest jednym z warunków skuteczności procesu terapii.  Warunkiem zbudowania dobrego przymierza jest przede wszystkim odpowiednia postawa psychoterapeuty.

Czego może się spodziewać para na pierwszych spotkaniach z psychoterapeutą? Jakie są cele wstępnych konsultacji przed rozpoczęciem terapii małżeńskiej?